Yaklaşık iki yıl sonra kendimi tekrar bir kadınla yatakta buldum. Üniversitedeydim ve etrafımda bir sürü güzel kız vardı ama kendimden o kadar nefret ediyordum ki seks hakkında bile düşünmüyordum. Sonra mezun oldum, işe girdim ve sanki benim için yaratılmış gibi görünen bir Samsun escort kızla tanıştım. O benim ilkim oldu. 23 yaşındaydım. 

Harika ama biraz garipti. İlk seferden çok daha iyiydi çünkü bu kız oldukça deneyimliydi ve benimle ne yapacağını biliyordu. Tatlı ve nazikti, penisime birlikte gülüyorduk, tamamen iyi niyetliydi. Hatta onun bu kadar küçük olması bile hoşuna gidiyordu. O olmasaydı muhtemelen hala bakire olurdum. Yaklaşık bir yıl kadar çıktık ama sonra bana olan ilgisini kaybetti. Başka birçok erkek arkadaşı oldu ve sonunda lezbiyen oldu. 
Daha sonra erkeklerle de dahil olmak üzere başka ilişkiler de başladı. 

Belki de eşcinsel olmalıyım diye düşündüm. Ama bu kadar basit değil: ya eşcinselsindir ya da değilsindir. Kendinizi buna zorlamanız imkânsızdır. Her ne kadar birkaç erkekle yatmış olsam da. Ama erkekler bana kadınlardan çok daha kötü hissettirdi. Bana "mikro adam" diyorlardı. 
Şu an kimsem yok çünkü mikropenisimden dolayı kendimden nefret ediyorum. 

--Yalnızım. Birçok ilişkim oldu ama hepsi bitti. Bir sevgilim olduğunda onun için her zaman en iyisini isterim. Mutluluklar dilerim, benden daha iyisini bulursa ne mutlu bana. Hatta kendisine böyle birini aramasını tavsiye ediyorum. Son sevgilim, fiziksel durumum yüzünden hissettiğim nefret duygusunu kaldıramadı. **

Tüm ilişkilerimin ölümünden sadece penis sorumlu değildi: her zaman başka bir şey daha vardı. Mesela ben kendime inanmıyorum. Eğer kadın olsaydım kesinlikle benim gibi bir adamla çıkmak istemezdim. Aslında acınası değilim: Bana bu hissi yaşatan penisim. Ben büyürken etrafımda bir sürü maço adam vardı ve onlar bir erkeğin erkek gibi davranmasını bekliyorlardı. Hepimiz bunun ne anlama geldiğini biliyoruz. Belki de fazla dramatik davranıyorum, belki de küçük penisim sadece bir bahane ve gerçekte ben sadece zayıf biriyim.